Sen Aşk'ı ne sandın ?

bazen olduğumuz yerde saymakta çok şey anlatabiliyor..

örneğin saatler..

hep aynı nokta etrafında dönen akrep, yelkovan ve saniye..

bir yerden başlayıp, başladıkları noktaya tekrar geliyorlar..

bir arpa boyu dahi yol almamış sayılıyorlar..

ama bize zamanın geçtiğini fark etmemizi sağlıyorlar..

o anda hangi zaman diliminde olduğumuzu gösteriyorlar..

ve gerçekten çok şey anlatıyorlar..

biz de bazen yerimizde saydığımızı fark ediyoruz..

ve geçen zamana yas tutuyoruz..

bilmeliyiz ki kendimize olmasa bile çoklarına nice dersler veriyor o halimiz..

evet, belki kendimiz ders çıkaramamış olabiliriz..

bunun için üzülmek yerine, çoklara nice dersler verdiğimizi fark etmemiz gerekiyor..

fakat o halimizi sürdürüp de kayıp içinde de yaşamamalıyız..

yani yaralı aslan olupta kurdun artığını beklemek yerine

yaramıza merhem bulup çalışkan kurt gibi olmalıyız..

yani, yeter ki yerimizde saydığımızı fark edip bu halimizi süreklilik arz ettirmemeliyiz..

böyle olursa yine kazanan yine biz oluruz..

ve bu halimizin de yine çoklarına ders olacağını bilmeliyiz..

yani kazanç içinde kazanç sağlamış oluruz..

başkalarına ders vermiş olmakla da büyük yarar sağlamış oluruz..

“yiğit düştüğü yerden kalkar” sözünü yaşamış olmak, ne olduğumuzu göstermeye yeter..

hayat bu..

kimi zaman koşarak ilerlersiniz..

kimi zaman gerilere doğru kayarsınız..

kimi zaman yerinizde sayarsınız..

önemli olan toplamda artı bir sonuç elde etmek olacaktır..

bu da çabalarımızın sonucu olur..

yerimizde saydık yahut geriye düştük diye yas tutmakla olmaz..

 

ihtiyar