Sen Aşk'ı ne sandın ?

Göz kamaştırıcı bir CV

Tue, 14 Jul 2009 19:55:00 +0300

Göz kamaştırıcı “etiketli” bir öz geçmişim yok. Niçin “etiketli” diye bir sıfat kullandım? Çünkü öz geçmişimde belirteceğim şeylerin ispatlanabilir olması, resmiyeti olması gerekiyormuş, sertifikalar/diplomalar vs. olması gerekiyormuş. İdealist, dürüst, üretken, mütevazi olmak bir şey ifade etmiyormuş. Öz geçmişimi etiketli işlerle doldurmam gerektiğini yakın bir zamanda öğrendim. Bu yüzden birçoklarına göre çok gerideydim. Ama ben böyle [...] diye devam ediyor. Devamını okumak isterseniz yeni siteme buyrun. http://ma.hakperest.org/mustafaalkan/genel/goz-kamastirici-bir-cv/.. ( devamı )

Elveda "veda" (2)

Fri, 19 Sep 2008 19:01:00 +0300

İftar vakti hızla yaklaşıyor. Bense, devirlerin başlayıp bittiği yer: İstanbul'a vedaya yaklaşıyorum. İstanbul' veda etmeden önce gerçekleşen bir veda ile bir devir daha sona erdi... Dereye bırakılmış kundakta bir bebeğin acizliği ve hüznü var üzerimde. Gidiyorum, bilinmez deryaların derinlerine doğru. Vedaları hiç sev(e)medim ben, hiçbir zaman. Olacaksa veda sıkıca sarılmalı insan son bir defa sevdiğine. Öyle sarılmalı ki vedası ölümü olmalı. Sevdiğinin kollarında veda etmeli, hem sevdiğine hem hayatına.

Not: Bu kısım bir telefon görüşmesinden önce yazılmıştır.

Bitecekse de yitecekse de sevdiğinin kollarında olmalı.
...

Veda için gerekçelerin olmalı. Bu gerekçeler sudan sebepler değil fırtınalar koparacak kadar olmalı. Yoksa, bir hiç uğruna veda, sen dahil yaralar sevdiklerini. Alabiliyorsan göze, hiç durma et vedanı. Ama önce anla karşındakini ve anlat kendini. İçindeki neyse çıkar gün yüzüne. Veda kararını bile tek verme.
.. ( devamı )

Özgür Dünya'ya görevli olarak devam ediyorum.

Thu, 11 Sep 2008 14:38:00 +0300

Bloguma, hoşuma giden yazılar ve kendim kaleme aldığım yazılar dışında günlük tarzı bir yazı eklemiyordum. Ama bugün benim için çok önemli bir olay oldu. Daha önceleri de önemli olaylar geçirdim lakin burada paylaşmamıştım. Bunu sizlerle paylaşmaktan onur duyarım.

Özgür Dünya'ya -diğer bir adıyla Özgür Yazılım Dünyası'na- ilk olarak 2006'da Pardus ile adım atmış, bugüne kadar bir kaç defa girişimim olmuş ama her seferinde geri dönmüştüm. Artık Özgür Yazılım Dünyası'nın müdavimiyim. Bir anlamda bu kendimi buldum diyebilirim. Son ve kararlı geçişim Ubuntu ile oldu. Ubuntu'mla çok mutluyum, umutluyum. :) Ubuntu'yu kurduğum ilk zamanlarda bana tavsiye eden bir kardeşimden yardım almaya çalışıyordum. Bu hazırcılık olarak nitelendirilebilir. Ki, bende öyle düşünüyorum zaten. :) Hazırcılıktan kurtulmak istedim ve google abiye sordum "bu nasıl olur?" diye. Aldığım cevap sayesinde çok güzel bir topluluğa dahil oldum. Ubuntu Türkiye Sayfası'ydı dahil olduğum topluluk. Bu topluluk o kadar hoşuma gitti ki, başlarda küçük de olsa çıkan sorunları bu topluluk sayesinde çözüme kavuşturup Ubuntu'ya bağlandım iyice.

Aşk'a davet :) Aşk-ı mecazîyi aşk-ı hakikîye nasıl dönüştürebiliriz?

Thu, 28 Aug 2008 19:22:00 +0300

Verdiğim seminer için hazırladığım davetiye :)

Verdiğim seminer için hazırladığım sunumu buraya tıklayarak bilgisayarınıza indirebilirsiniz.
.. ( devamı )

Veda...

Wed, 27 Aug 2008 16:53:00 +0300

Kal diyen yanım; katilim olursun...

Şimdi gitmek zamanı buralardan,

Bir bardak serin sudan yarenlik dileyip,

Ve serinleyip..

...

Varsın açmasın bahçemde çiçek,

Bir fesleğene anlatırım rüyamı,

Şimdi gitmek zamanı...

...

Farzet ki gönlüm; burda doğmadın...

Bu güneş, bu gökyüzü yabancı...

Bir kara sevdayla vedalaşırcasına...

Gitmek zamanı...

...

Vakıa, bu bahçenin bülbülüydüm ben,

Çiçeklerden önce açardım her sabah,

Bir bakıştı önce...

Sonra tebessüm...

Bunca yıl avunduğum...

...

Şimdi gitmek zamanı buralardan...

Yavaştan toplarım hüznümü, heyecanımı.

Bana ait ne varsa.. Benden başka...

Ve incitmeden...

...

Ve incinmeden olsun isterdim...

Şimdi gitmek zamanı...

...

MURAT BAŞARAN

mbasaran@ihlas.net.tr

.. ( devamı )

Meğerse kardeşim olmasını istemişim çok..

Wed, 13 Aug 2008 14:49:00 +0300

Yıllardır arzu ettiğim garip bir his vardı içimde.
Benden küçük olanların bana “abi” diye hitap etmesiydi isteğim.
Çok zaman düşündüm tekebbür mü bu haletim diye.
Şimdi anlıyorum ki, kardeşim olmasını istemişim çok.
Ve, abi diyen küçüklerimi kardeşim gibi görmüşüm hep.

Şu anda abi diye hitap eden manevi kardeşlerim var.
Ve en büyük mutluluk sebebim onlar.
İsterse kardeşlerim, canımı bile veririm.

Eğer ki varsa kardeşiniz,
onları çok sevin,
çok değer verin,
gerekirse yüreğinizi verin.

Artık rahat; ruhum, zihnim, bedenim.
Meğerse tekebbür değilmiş bu haletim.
Sadece çok istemişim, bir kardeşim olmasını.

Beni abi gibi görüp,
abi gibi seven,
abi diye hitap eden canım kardeşlerim,
sizler bağlıyorsunuz beni bu hayata, olasınız emin.
.. ( devamı )

Çocuk olmak isterdim ...

Sun, 10 Aug 2008 14:40:00 +0300

Çocuk olmak isterdim

ÇOCUK olmak isterdim… Hayatın güzelliklerine varan, kötülüklerden bîhaber, rahmetin ulaştığı yerde sevgiyle yoğrulmuş bir çocuk; zihninde tertemiz düşünceleriyle, kalbinde nefret, vücudunda zahmet olmayan bir çocuk…

Hayata çocuk gözüyle bakabilmek; bayramda alınan yeni ayakkabının zevki, yeni elbiselerin verdiği mükemmel heyecanı yaşayabilmek, top koşturmak, çizgi film izlemek, zıplamak, salıncağa binmek, yere düşünce gülerek kalkabilmek, sevgiyle uçmak isteyen bir çocuk…

Geçmişe takılı kalmayan, geleceğe dair endişeleri olmayan, sadece bugünü yaşayan, gerçekleri hayalleriyle karışık, zamanı hep o anda kalan, kahramanları hep iyi, sıcaklığıyla etrafını ısıtan, ışığıyla karanlığı dağıtan ve aydınlatan çocuk…

Çocuk olmak isterdim; kendi çıkarını hiçe sayan, sadece bir şekere dünyayı kurtaran, aldanan fakat aldatmayan, yalan nedir bilmeyen, samimiyetle inanan kalpten bir Bismillah ile işe başlayan çocuk…

Çocuk olmak isterdim; sevilen, saçı okşanan, yanağından bir makas alınan, öpülmenin mutluluğuyla insanlara sımsıkı sarılan, hayata hayattakilere umutla bakan çocuk…

Gitmek mi istiyorsun? Her şey senin elinde mi ki?..

Thu, 31 Jul 2008 17:48:00 +0300

.. ( devamı )

Fırsatın mana-i harfideki ismi: Lütuf

Fri, 25 Jul 2008 16:24:00 +0300

    Yolculukların en sevdiğim yanı yolculuk muhabbetleridir. Binbir çeşit insanla tanışma fırsatınız olur. Belki köyden yeni gelmiş ve ilk defa şehirlerarası yolculuğa çıkan bir kişi, belki ömrü yollarda geçen bir seyyah, belki üst düzey mütevazi bir yönetici, belki de beden gücüne dayalı olarak çalışan ve yorgun bir işçi oturabilir yanınıza. Oturacak kişiyi seçme hakkınız yoktur. Ama oturduğumuz koltukta yanımıza kimin oturacağını gören,bilen ve belirleyen bir kudretin varlığı rahatlatır sizi iyice.

   Şehirlerarası yaptığım son yolculuk Konya'dan İstanbul'a oldu. Bundan sonra başka hangi yolculuk/lar nasip olur, bilemem. Bahsettiğim yolculuğumda yol arkadaşımı bana gönderene şükürler olsun. Zihnimde bambaşka deryalar açılmasına vesile oldu. Kendisi, uzun yıllar ticaret yapmış, hem çalışıp hem okumuş, 3 farklı memurluk seçeneğini kazanmış olduğu halde 3'ünü de reddedip büyük bir ticareti bırakıp eğitime yönelmiş ve şu anda bir yurtta yöneticilik yapıyor. Yaklaşık 3 saat boyunca yolcuları rahatsız etmemeye çalışarak konuştuk. Çok farklı alanlarda bilgi ve tecrübe sahibi. Ve gayet kültürlü bir ağabey. Ve bir o kadar da tevazu halinde. 3 saatlik konuşmamış müddetince ondan çok şey öğrendim. Allah ondan razı olsun. Ama öğrendiğim bir şey var ki, şimdiye kadar hiç düşünmediğim ve beni alıp başka diyarlara götüren bir şey oldu.

   Fırsat diye tabir ederdim çok zaman, karşıma çıkan ve değerlendirdiğim takdirde güzel sonuçlar verebilecek olayları. Ama o ağabeyim çok farklı ve aslında çok muhta&c.. ( devamı )

Tenkidi eğer insaf işletirse, hakikati rendeçler.

Fri, 25 Jul 2008 15:17:00 +0300

Soru

En müthiş maraz ve musibetimiz, cerbeze ve gurura istinad eden tenkittir. Tenkidi eğer insaf işletirse, hakikati "rendeçler". Eğer gurur istihdam etse, tahrip eder, parçalar. ... Hutbe-i Şamiye'nin ikinci zeylinin ikinci kısmında geçen bu parça da, "rendeçler" kelimesinin anlamı nedir?

Cevabımız

Değerli Kardeşimiz;

Burada rendeçlemek tabiri, bir şey üstündeki pürüzleri ,çıkıntıları törpüleyip orayı parlak hale sokmak anlamında kullanılmıştır. Mesela bir tahta yüzeyindeki pürüzleri ve çıkıntıları rendeçleyip, yani törpüleyip güzel ve parlak bir masa yapmak gibi. İşte tenkit mesleği de hakikatlerin üzerindeki şüphe ve yanlış manaları bertaraf edip hakikatin bütün güzelliği ve cazibesini açığa çıkarma işlemdir ve bu maksat ile yapılmalıdır. Mesela hadis eleştirmenleri, hadis içine girmiş bir takım hurafe ve israiliyatların temizlenmesi için böyle bir tenkit mekanizması oluşturmuşlardır. Bir nevi marangozun tahta üzerindeki pürüzleri ve lekeleri rendelemek ile gidermesi gibi, hadis münekkitleri de hadis üzerine hariçten yapışmış ve bulaşmış şüphe ve hurafe pürüzlerini tenkitleri ile rendeliyor ve hadisi asliyetine kavuşturuyor. Tenkit, cerbeze ve gurur niyeti ile yapılırsa tamir değil, tahrip hükmünde işler. Yani her hususta insaf ve iyi niyet ile tenkit daima faydalı ve güzel olur, hakikatlerin anlaşılmasında ve bütün haşmeti ile izharında güzel bir araçtır.

.. ( devamı )

Strese girenin imanından şüphe ederim!

Fri, 25 Jul 2008 12:25:00 +0300

Yaşlı kadın, bir antika dükkanından aldığı yüzyıllık fincanı özenle salon vitrinine yerleştirdi. Fincanın biçimi, üzerindeki işlemeler, renkler onun bir sanat eseri olduğunu söylüyordu. Ödediği fiyatı hatırladı; hayır, hiç de pahalıya almamıştı.
Hayranlıkla fincanı seyretmeye devam etti. Derken, birden fincan dile geldi ve kadına şöyle dedi;
"Bana hayranlıkla baktığının farkındayım. Ama bilmelisin ki, ben hep böyle değildim. Yaşadığım sıkıntılar beni bu hale getirdi.
Kadın şimdi hayret içindeydi. Önündeki kahve fincanı konuşuyordu!
Kekeleyerek: "Nasıl? Anlayamadım?" diyebildi yaşlı kadın.
"Demek istiyorum ki, ben bir zamanlar çamurdan ibarettim ve bir sanatkâr geldi. Beni eline aldı, ezdi, dövdü, yoğurdu. Çektiğim sıkıntılara dayanamayıp:
"Yeter! Lütfen dur artık!" diye bağırmak zorunda kaldım.
Ama usta sadece gülümsedi ve; "Daha değil!" diye cevapladı beni.
"Sonra beni alıp bir tahtanın üzerine koydu. Burada döndüm, döndüm, döndüm. Döndükçe başım da döndü. Sonunda yine haykırdım:
"Lütfen beni bu şeyin üzerinden kurtar. Artık dönmek istemiyorum!"
Ama usta bana bakıp gülümsüyordu:
"Henüz değil!"
"Derken beni aldı ve fırına koydu. Kapıyı kapayıp ısıyı arttırdı. Onu şimdi fırının penceresinden görebiliyordum. Fırın gitgide ısınıyordu. Aklımdan şöyle geçiyordu: Beni yakarak öldürecek"

Yaramaz çocuk misal...

Fri, 11 Jul 2008 14:33:00 +0300

imtihanımın güçleştiği bu zamanda zorlanıyorum fazlasıyla...

yaramaz çocuk misal, çalışmamışım bu kadar zor bir imtihana...

kızıyorum kendime..ama ne çare...

sabrediyorum kendimce..

sığınıyorum O'nun büyük merhametine...

böyle büyük bir fırtına da sığınılacak tek liman, dua...

dua ki,anlıyor acizliğini insan...

liman ki, sahibinin kudreti sonsuz...

...

ve lal olan bir dil...

mürekkebi biten bir kalem...

Özlemimdin İstanbul...Artık seninleyim...

Tue, 01 Jul 2008 15:23:00 +0300

rüya gibisin...
ve seninle olduğum her dakika rüyadayım sanki...
kalabalık..insanlar..ve deniz...
tamamlanamayan bir yap-boz...
..... ( devamı )

Bir (tek) umut arıyorum…

Tue, 10 Jun 2008 17:19:00 +0300

Umutlarımı söndürdüm bu gece..

Kapattım telefonlarımı..

Söndürdüm ışıkları..

Mp3 Dinle-Playlist-En Beğendiğim Müzikler,Ezgiler,İlahiler

Sun, 25 May 2008 15:32:00 +0300
Sayfa biraz geç gelmekte..Az sabredin! :)

Bu başlık sürekli güncellenecektir..

San'atçılarımıza destek için albümlerini alınız...

Yalnızca bu sayfayı Sık Kullanılanlara Eklemek için konu başlığına tıkladıktan sonra Ctrl+B yada Ctrl+D'ye basın...

<object width="300" height="340"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/pl/UGYV0oPg8T/aus=false/autoShuffle=true/"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><param name="FlashVars" value="backColor=ff3333&primaryColor=330000&secondaryColor=993333&linkColor=990000"></param><embed src="http://media.imeem.com/pl/UGYV0oPg8T/aus=false/autoShuffle=true/" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="340" wmode="transparent"FlashVars="backColor=ff3333&primaryColor=330000&secondaryColor=993333&linkColor=990000"></embed><a href="http://www.imeem.com/people/U-qY7YM/playlist/7LZhKzW-/ihtiyar_said_music_playlist/">ihtiyar Said</a></object>

ömer karaoğlu,mustafa cihat,alper,taha,orhan hakalmaz,yedi karanfil,mp3,dinle,ezgi,ilahi,kuşlar,gönlüm,yıkılmayacağım,sevilir,bilemezler,olmaz olmaz,gel g.. ( devamı )

"Özledim" yok artık bende!

Thu, 29 May 2008 18:23:00 +0300
"Özlem" hayatımın bir parçası oldu artık..
yeni bir şey gibi telaffuz etmenin anlamı yok...
onunla bütünleştim adeta..
ve hiç bir vuslat "özlem" i alamaz benden...
ve "özlem" olmazsa yaşayamam artık ben...
diye düşünüyorum şimdilik...
ama şunu da hatırlamak gerek...
bize hayatı veren O..
alacak da O..
ne ile yaşayıp,ne ile yaşayamayacağımızı O biliyor elbet...
geçenlerde bir kaç cümle döküldü ağzımdan...
belki isteyerek belki istemeyerek...
"içebiliyorsam çayı şekersiz,yaşayabilirim hayatı da sensiz..
şekersiz çay sanmaki tatsız,lezzetsiz..o yalnızca şekersiz..."
evet..böyle işte...gerçek bu...
herşeyi O'nun için yaptıktan sonra hiç bir şey,
hiç kimse yanınızda olmasa bile...
yaşayabilirsiniz...hem de belki de daha büyük mutluluklarla...
kalsanız bile çöl ortasında "kaktüs" misali tutunmalısınız hayata..
ne kavurucu güneş,ne bitirici susuzluk size sille vuramamalı..
madem O var,her şey var demek gerek...
buna inanmak,bununla yaşamak...ve en büyük mutluluğu tatmak...
sizi hep diken içinde gören,zararlı düşünenlere..
sizinde çok güzel çiçeklerinizin olduğunu...
herşeyden önce umudunuzun olduğunu söyleyin...
umutsuzlara umut olabileceğinizi fark edin...
evet..şimdi bana gelelim...
bir "kaktüs" misali kaldım çöllerde...
tek başıma..yapayalnız..belki umutsuz...
yandıkça yandım...
susadıkça bittim...
ama şükür farkına vardım...
ben neyim...olmam gereken ne...
mutluluğun başka çaresi yok mu....
artık,beni umutsuz halde bırakanlara inat ben umut olmayı seçtim...
umutsuzlara....
dikenlerim olsa da çiçeklerimin varlığını da gördüm..
susuz da yaşayabildiğimi,
yaksa da güneş dik durabildiğimi gördüm...
"özlem" i gördüm...yaşadım..yaşıyorum...
bütünleştim adeta onunla...
hiç bir vuslatın "özlem" imi dindirmeyeceğini fark ettim...
ve hiç bir zaman tam.. ( devamı )

Sosyal Psikoloji Laboratuvarında Başörtüsü

Mon, 24 Mar 2008 16:52:00 +0200
Gerçekten hoş ve hakikatli bir çözümleme yapılmış...

Başını örtenler:
Eğer inanmadan örtünüyorsanız, başörtüsünü çıkarınız.
Eğer siyasi simge olarak örtüyorsanız, çıkarınız.
Eğer mahalle baskısı ile örtüyorsanız çıkarınız.
Eğer babanızın baskısı ile örtüyorsanız, çıkarınız.
Eğer kocanızın baskısı ile örtüyorsanız, çıkarınız.

bekleme beni ne olur...

Tue, 19 Feb 2008 14:01:00 +0200
BekLeme Beni Ne OluR!...

şimdilik gidiyorum..
sadece şimdilik..
bi iki adım atıp dönmem geriye,bekleme ne olur?

bütün manileri kaldırırsın ortadan istesen,
istesen tutar elimden ''benimsin'' dersin!
sen beni varedensin!

kimseler karışamaz bana..
dörtduvar arasında mutluyum ben..
elimde kalem..
zihnimde sen!

Bana kırmızı renkte bir gül getirirsen seninle evlenirim...

Fri, 18 Jan 2008 16:23:00 +0200
Bir ülke varmış eskiden. Ve bu ülkede hiç ama hiç kırmızı gül yokmuş, bütün güller beyaz renkteymiş. Bir de birbirini çok seven bir kız ve bir delikanlı varmış... Birbirlerine çok yakışıyorlarmış. Kız çok güzel delikanlı ise çok yakışıklıymış. Delikanlı bu kız için her şeyi yaparmış. Kız ise bir şart koymuş ortaya:

"Bana kırmızı renkte bir gül getirirsen seninle evlenirim". Delikanlı çok üzülmüş bu şarta, çünkü hiç kırmızı gül yokmuş bu ülkede. Beyaz güllerle dolu bir bahçeye gitmiş, aramış ama yok. Sonra oradaki bir bülbüle derdini yanmış. Bülbül dinlemiş genci. Ve en sonunda;

üzülme delikanlı, yarın buraya aynı saatte gel, kırmızı bir gül göreceksin... Onu al kıza götür, evlenin mutlu olun. Sen onu çok seviyorsun mutluluk hakkın." demiş. çocuk buruk halde ayrılmış ordan. Ertesi gün bahçeye gitmiş koskoca bahçe beyaz güllerle dolu yalnızca en ortada kırmızı bir gül! Delikanlı biraz şaşkın, biraz heyacanlı, biraz mutlu koşup gitmiş gülün yanına... Ama gördüğüne gerçekten çok üzülmüş. Bülbül yerde, kendini, dikeniyle öldürmüş olduğu gülün hemen dibinde cansız yatıyormuş... Delikanlı, kendisinin mutluluğu için, bülbülün kanıyla boyadığı 'kırmızı gülü' alıp kızın yanına gitmiş.

Kız, arzusu gerçekleştiği için çok sevinmiş ve kendisine kırmızı bir gül getiren delikanlıyla evlenmeyi kabul etmiş. Ama delikanlı; 'Benimle evlenebilmen için bülbülün ölmesi mi gerekiyordu? diyerek oradan ayrılmış ve bir daha da hiç dönmemiş...

Birilerinin Mutluluğu Asla Başkalarının Mutsuzluğu Olmamalı...

.. ( devamı )

yüreğimde bir kazı çalışması....

Thu, 06 Dec 2007 17:37:00 +0200
yüreğimde bir kazı çalışması var..üzerinde bir yazı asılı.."çevreye verdiğimiz rahatsızlıktan dolayı özür dileriz.."her geçen gün daha derine iniyorlar..sevgi nedir anlatıyorlar,vuslata özlem nedir öğretiyorlar,acı nedir yaşatıyorlar..gözlerim konuşturuyor yüreğimi..yüreğin dilidir gözyaşı diye boşa dememişler sanırım.. nerde kaldı erkeklik peki?hani derler ya "erkekler ağlamaz"...yoo..katılmıyorum buna..bu yalnızca erkekleri aşağılamak için söylenmiş bir söz..belki ağladığını göstermez denebilir ama ağlamaz demek olmaz...yüreğinde bir parça sevgiye dair iz olan herkes ağlar..kimisi içine,kimisi dışına ağlar........
kelimeler tükendi şimdilik...belki daha sonra devam edebilirim ama şimdi asla....
.. ( devamı )

Sen Aşk'ı ne sandın ?

Göz kamaştırıcı bir CV

Elveda "veda" (2)

Özgür Dünya'ya görevli olarak devam ediyorum.

Aşk'a davet :) Aşk-ı mecazîyi aşk-ı hakikîye nasıl dönüştürebiliriz?

Veda...

Meğerse kardeşim olmasını istemişim çok..

Çocuk olmak isterdim ...

Gitmek mi istiyorsun? Her şey senin elinde mi ki?..

﻿Fırsatın mana-i harfideki ismi: Lütuf

Tenkidi eğer insaf işletirse, hakikati rendeçler.

Strese girenin imanından şüphe ederim!

Yaramaz çocuk misal...

Özlemimdin İstanbul...Artık seninleyim...

Bir (tek) umut arıyorum…

Mp3 Dinle-Playlist-En Beğendiğim Müzikler,Ezgiler,İlahiler

"Özledim" yok artık bende!

Sosyal Psikoloji Laboratuvarında Başörtüsü

bekleme beni ne olur...

Bana kırmızı renkte bir gül getirirsen seninle evlenirim...

yüreğimde bir kazı çalışması....

Fırsatın mana-i harfideki ismi: Lütuf